To obejmuje większość kapel death metalowych w Polsce .  W przeciągu ostatnich 3 lat pojawiło się parę ciekawych wydawnictw. Zaimponował mi ostatni krążek poznańskiej formacji Acid Drinkers, w którego składzie  pojawił się wymieniony wyżej przeze mnie Aleksander „ Olass” Mendyk . Zmotywował Tytusa i resztę do pracy dzięki czemu otrzymaliśmy krążek zatytułowany „ Verses od Steel”. Podsumuje to jako kawał dobrej roboty. Pamiętam moment, gdy będąc w Gorzowie trafiłem na drzwi szklane pewnego supermarketu, na których widniał plakat tej właśnie grupy i ich nadchodzącym koncercie w Poznaniu. Chciałem się nawet wybrać na ten koncert, lecz nie miałem za bardzo kasy, by  nabyć bilet na koncert i na dojazd.   Widziałem ich za to na Przystanku Woodstock w 2008 . Nie zdawałem sobie sprawy, że koleś wymiatający wtedy  na scenie zejdzie z tego świata parę miesięcy później.  Dziwne  uczucie. Na dzień dzisiejszy powstaje wiele kapel, lecz dokonania współczesnych muzyków ( nie tylko w świecie metalowym – mam na myśli tutaj szeroko pojętą muzykę ) nie dorównują swoim poprzednikom.  Młodzi zakładają dziś kapele, by  robić showbiznes, a nie ze względu na pasję.  Swoje przemyślenia wkrótce zakończyłem, by udać się do kuchni przygotować papu.

Ten wykreowany przez Sapkowskiego bohater nie przypomina może Geralta z Rivii, zaś książka nie jest tak przesiąknięta  magią i mieczem, rzeczywistość przedstawiona jest dość realistycznie, ale nie zmienia to faktu, że mimo tego książka jest dość ciekawa . Autor postarał się o szczegóły, szczególnie w zakresie militariów . Podoba mi się, że tak wiernie odtworzył sytuację świata Radzieckiego w latach 80 – tych XX wieku. Druga książka trochę mnie rozczarowała . Autor przedstawił może pewne ciekawe argumenty, początek książki jest naprawdę wiarygodny,  lecz  w dalszej części wyszło z tego politicial fiction – takie po prostu gdybanie. Nie ukrywam, że chodziło mi bardziej o fakty. W związku z tym, że świat kryminalny mnie jakoś przyciągnął, tj..zbulwersował postanowiłem wgłębić się w jakąś konkretną lekturę traktującą właśnie na ten temat.  Długo nie szukałem . W swoje dłonie wziąłem książkę zatytułowaną „  Najbardziej tajemnicze morderstwa” traktującą o morderstwach na przestrzeni wieków. Opisywane są motywy zbrodni, przytoczone historię danego osobnika itd.  Może być ciekawe . Postanowiłem, że następnym razem zainwestuję w nią będąc w empiku. O ile będzie  oczywiście . Łaziłem jeszcze po empiku trafiając na płyty. Spędziłem trochę czasu przeglądając je. W empiku byłem być może jakąś godzinę. Nie mając co konkretnie robić poszedłem na dworzec główny, gdzie czekałem do przyjazdu autobusu. Do jego przyjazdu trochę zmarzłem. W autobusie zdrzemnąłem się  trochę .

Omawialiśmy różne sprawy związane ze współczesnymi strukturami społecznymi.  Było to oczywiście efektem zwierzenie się z tytułu książki, którą nie tak dawno przeczytałem . Nikt też specjalnie do nas nie przyszedł. Mieszkańcy Rozbratu od czasu do czasu się pojawiali opowiadając co nieco o historii tego budynku, walce z władzami miasta chcącymi zburzyć budynek prowadząc swoją politykę.  Ciekawa dosyć rozmowa . Po kilku godzinach dyskusji usnąłem. Zbudziłem się po 10.00. Pozbieraliśmy się i jakoś pół godziny później byliśmy już na mieście.

Czekaliśmy jeszcze na Mateusza, który zaliczał jakiś egzamin. W międzyczasie dowiedziałem się o  plusach  yerba mate. Specyfik ten uprawiany jest w Paragwaju, zaś picie tej herbatki gwarantuje nam brak problemów z przemianą materii, efektywniejsze pobudzenie, robi dobrze na pobudzenie szarych komórek. Brzmi  przyjemnie .  Bartłomiej poczęstował mnie ową herbatą. Smak w ogóle do mnie nie trafił. Gorzki wywar, który pozostawał niemiły posmak w ustach. Tak to odczułem. Pozytywne efekty jednak odbiera się po wypiciu całej zawartości bombilli.  Pięknie . Ileż to człowiek musi się nacierpieć dla dobra sprawy. Po pojawieniu się Mateusza postanowiliśmy odwiedzić jeszcze browar. Na miejscu podeszliśmy do herbaciarni, w której fascynat dziwnych specyfików kupował tę herbatę.  W międzyczasie poszedłem do WC. Właśnie w WC odebrałem telefon od znajomej, która chciała pobrać u mnie korki z historii. Zgodziłem się bez zastanowienia. Jakiś groźne wyglądający koleś wszedł do łazienki otwierając drzwi szklane. Wyszedłem jednak bez kłopotu z WC powracając do stojących pod herbaciarnią znajomych.  Tej nocy postanowiliśmy przekimać w Rozbracie .  Nigdy tam nie przebywałem i szczerze mówiąc słyszałem  różne  historię na jego temat.

Tak się zaangażowali w  konwersację , że zapomnieli o odjeżdżającym autobusie do domu. Nie mięli tego dnia jak wrócić . Krzątali się po mieście próbując uważać na grasujących „przyjemniaczków”, by  finalnie  skończyć na dworcu PKP.   Próbując zabić jakoś czas zaczęli ze sobą rozmawiać na nie dokończone w kawiarni tematy . Im było później tym mniej bezpiecznie się zaczęło robić. Co chwilkę podchodzili jacyś zbieracze pieniędzy żuląc na wino lub coś w tę deseń.  Zdecydowali  udać się do KFC. Było cieplej i potencjalnie bardziej bezpiecznie. Przed nimi wyrosła grupka nadmuchanych dresów.  Byli dosyć zaczepni . Jęli gwizdać na Ewelinę, zaś w momencie, gdy się minęli popchnęli Bartłomieja na nią śmiejąc się, że Bartek musi być napalony, gdyż  na nią „ leci”. Bartłomiej osunął się na drzwi szklane. Dresy nie przystanęły na szczęście i poszły dalej. Ani drzwiom, ani Bartłomiejowi nic się nie stało. Specyficzni ludzie. Zjedli uroczą kolację składającą się z zimnej pepsi i panierowanych kurczaczków. Do rana nic szczególnego nie miało miejsca, zaś oboje bohaterowie tej nocy wrócili pierwszym kursującym w kierunku Międzychodu autobusem.  Suma sumarum mięli noc pełną przygód . W dalszym ciągu czytałem sobie o okresie starożytnym. Tak wlokła się godzina po godzinie, aż zupełnie przysypiałem przy klawiaturze. W końcu wyłączyłem komputer i udałem się na spoczynek. Cieszę się, że udało mi się nie bimbać i tym samym nie marnować tego dnia.

Odchodząc ze sklepu skierowałem swoje kroki w kierunku jeziora Miejskiego.  Postanowiłem  zrobić sobie mały spacerek wokół niego. Nie odstraszył mnie specjalnie chłodny wiatr i niższa temperatura. Delektowałem się świeżym powietrzem i widokami. Przypomniałem sobie legendy międzychodzkie i podanie, z których wynika, iż pośrodku jeziora kuchennego stał w dawnych czasach zamek. Dlaczego nikt tego nie sprawdzi ? Archeolodzy mogli by te podanie sprawdzić naukowymi sposobami.  Próbowałem sobie wyobrazić jak mogło by to wyglądać . Nie mniej jednak coś mi mówi, iż międzychodzki zamek to tylko i wyłącznie lokalna bajka. Za pewne nie ma najmniejszych ruin pod wodami naszego jeziora. Po powrocie do domu poczułem się głodny, więc wstawiłem sobie wodę na zupkę instant. Nie miałem czasu na byczenie się. Sesja zimowa trwa, więc powinienem już siedzieć przy notatkach. Cukierki rzeczywiście umiliły mi ten wieczór.

To znaczy potencjalnie są mając na myśli biedę czy  brak perspektyw, lecz rasowi dresiarze pochodzą zarówno z biednych i patologicznych rodzin jak i również z „dobrych domów”, że tak to ujmę. Mi samemu ciężko jest powiedzieć czy napotkany ćwierćinteligent rozwalający drzwi szklane dworcowego KFC jest dresem czy może blokersem. Blokersi, drechy i skinheadzi ( którzy posiadają jakąś tam ideologię, a konkretnie uwielbienie narodu, patriotyzm, ale także skrajny nacjonalizm, rasizm. Wielu z przedstawicieli skinhead nie kryje się ze swoją fascynacją ideologią faszystowską ) przejawiają skłonności do popełniania przestępstw. Wielu z nich łączy się w formy zorganizowane tworząc tym samym gangi. Pisze może w tym momencie mniej obiektywnie. Zdaje sobie sprawę, że nie każdego słuchacza hip hopu to dotyczy. Piszę jednak o tym co sam zaobserwowałem . Nie wspomniałem też o rastafarianach, którzy jakby się przyjrzeć mają całkiem sporo wspólnego z hipisami. Przede wszystkim są ludźmi pokojowo nastawionymi, cenią sobie spokój. Wielu czołowych przedstawicieli muzyki reggae pochodzi z Jamajki. Wielu z was pewnie kojarzy postać tragicznie zmarłego Boba Marleya, który przeniósł tę muzykę poza obszar swojej rodzimej Jamajki. Miłośników reggae poznać można chociażby po noszonych dredach. Tak jak już wspomniałem na początku wpisy przemiany w sferze subkultur miały już miejsce. Ostatnia dekada to przede wszystkim całkowita dominacja muzyki hip hop w radiu, telewizji i co za tym idzie wzrost znaczenia subkultury” dresów” i „ blokersów”. Ostatnie lata to również pojawienie się Emo.  Nie ma to jednak nic wspólnego z pierwotnym nurtem . Przede wszystkim Emo, które pojawiło się w ostatnich 5 latach to zwykła ucieczka do świata mody. Nie ma w tym większego sensu. Myślę, że udało mi się osiągnąć swój cel jakim było przybliżenie kwestii subkultur.

Pierwotni muzycy metalowi wykreowali się na długowłosych wirtuozów opanowując sprzęt i  wokal do perfekcji. Wspólnym przodkiem muzyki metalowej jest zarówno muzyka klasyczna jak i  również  typowy amerykański blues.  Muzyka ewoluowała w bardziej ekstremalnym kierunki. Powstała cała masa podgatunków z thrash ( Metallica, Slayer, Anthrax, Exodus ), death ( Death, Morbid Angel, Grave, Vader ) i  Black ( Gorgoroth, Bathory, Emperor ) metalem na czele. Tematyka utworów często oscylowała wokół śmierci, okultyzmu, satanizmu i tym podobne. Eksponowała ciemną i brutalną stronę człowieka . Wielu artystów metalowych pozywano za demoralizowanie młodzieży itp. Cenzurowano również kasety z taką muzyką. Cóż za głupota.  W przeciwieństwie do ruchu hippie, punk bądź skinhead metalowcy nie wyznają żadnej ideologii . W odniesieniu do nich można mówić już o pewnej kulturze. Wyznają podobne zasady, wartości, ubierają się podobnie. Poza tym wspólnym czynnikiem, który ich łączy jest muzyka. Lubią się spotkać w grupie i wspólnie bawić na koncercie.  Solidaryzują się w pewien sposób z zespołami, których muzykę słuchają poprzez wspieranie ich…chociażby kupując ich płyty czy chodząc na ich koncerty. O metalowcach sam rozpisałem się paradoksalnie najwięcej . Proszę mi więc wybaczyć. To pewnie dlatego, że sam słucham takiej muzyki, chodzę na koncerty i bawię się na nich z ludźmi, którzy również  kochają taką muzykę. Przekraczając drzwi szklane nie podejrzewałem, kupię książkę, która aż tak mnie zabsorbuje. Oczywiście streszczam jedynie kwestię subkultur. Nie piszę o nich wszystkiego. O każdej z wymienianych przeze mnie grup młodzieżowych można by spokojnie książkę napisać.  W tym momencie muszę pójść do sklepu i wysprzątać mieszkanie, lecz później zajmę się kontynuacją krótkiego opisu .

Znalazłem ciekawą kawiarnię  oraz  księgarnię, w której udało mi się nabyć już jakieś  ciekawe  pozycje książkowe. Razu pewnego postanowiłem się tam wybrać. Myślę, że godzina była dosyć młoda. Na zegarku gdzieś parę minut po 13.00.  Udałem się do tej księgarni . Przechodząc przez drzwi szklane wpadłem przypadkowo na  pewną wykładowczynie z UAM- u. Zachowując jakąś kulturę osobistą przeprosiłem i zabrałem się za szukanie  odpowiedniej  dla mnie książki. Sporo książek przyciągało swoją tematyką. Wybór chociażby z tego powodu był utrudniony. Koniec końców przyciągnęła mnie pewna książka traktująca o subkulturach. Postanowiłem coś więcej się na ich temat dowiedzieć. Zakupiłem tę książkę. Szykuje się lektura na chłodne zimowe wieczory. Do kolejnych  zajęć została mi się jakaś godzina, więc  postanowiłem , że  przejdę się jeszcze do kawiarni, którą udało mi się obczaić. Popijając na miejscu kawę przeglądałem tę książkę. Opisana była większość subkultur. Mam cichą nadzieje, że opisy będą konkretne i uderzające w sedno, a nie stereotypowe. Zajęcia z łaciny były już mniej ciekawe, lecz wytrwałem, by udać się na dworzec główny, a stamtąd do rodzimego Międzychodu .

Wtem ni stąd, ni zowąd pojawiła się kilkuosobowa grupa dresów. Było ich słychać z drugiego końca korytarza, zaś czuć jeszcze bardziej. Wyraźnie otumanieni alkoholem zaczęli dobijać się do KFC. Najgorsze było jeszcze przed nami, ponieważ agresorzy zaczęli kopać w te drzwi. Po chwili zniknęli, by ponownie się pojawić. Kopali z całej siły w drzwi, które zaczęły się stopniowo tłuc.  Jeden z nich wziął drugiego za głowę i rąbnął nią w drzwi . Słychać było trzask pękającej szyby. Ludzie stali w milczeniu. Na wielu twarzach malowało się przerażenie. Zebrał się spory tłum gapiów. Dopiero po dłuższej chwili do akcji wkroczyła ochrona, która złapała owych dresów. Zainterweniowała jednak zbyt wolno i dopiero wtedy, gdy zrobiła się większa grupa gapiów. Rzeczą pewną jest, że do tego czasu sto razy zdążyliby skatować bogu ducha winnego człowieka, który znalazł się na tym przystanku. Takie rzeczy stanowią normę w wielu miastach i miasteczkach w naszym kraju. Ludzie czują się coraz mniej bezpieczni. Pozostaje mieć pytanie. Co robić, aby temu przeciwdziałać. Na chwilę obecną obserwuję tylko bezczynność polskich władz i  prawa jako takiego.  Strach przed atakiem rodzi pewnego rodzaju znieczulicę, która powoduje, że ludzie boją się interweniować . Współczesne jakże wygodne więziennictwo nie stanowi żadnego odstraszacza dla kryminalistów. Przeciwnie. Zyskają tam umiejętności, które pozwalają się im znaleźć się w przestępczym światku. Moim znaniem powinno się zaostrzyć prawo. Kara śmierci powinna być niestety przywrócona mając na uwadze morderstwa z premedytacją ( nie w afekcie bądź w obronie własnego życia ). Więzienia powinny przypominać bardziej obozy pracy o surowych warunkach i zaostrzonym rygorze. Na zakończenie przytoczę zdanie wypowiedziane prze mojego znajomego wtedy na PKP. „ W takim momentach żałuje, że nie żyjemy w czasach socjalistycznych”. Milicja by się takimi odpowiednio zajęła. Nie jestem zwolennikiem tego ustroju, ale fakt faktem…przestępczość w tamtych czasach nie była aż tak spora.